Zrozumieć siebie. Świadomie tworzyć codzienność.
Codziennie poruszam się wśród rzeczy, zachowań i relacji, które wydają mi się oczywiste — dopóki coś nie przestanie być takie, jak powinno. Wtedy pojawia się zgrzyt, ocena, czasem irytacja. Zacząłem więc sprawdzać nie tylko to, co się wydarzyło, ale także własne „powinno być”. Skąd się bierze? Czemu służy? I czy pomaga mi działać, czy tylko oceniać rzeczywistość?
Co robię, gdy tracę orientację i rośnie napięcie? W tym odcinku sprawdzam, czy trzy pytania ABC mogą zatrzymać „zagubionego” autopilota i pomóc zaktualizować mapę sytuacji.
https://open.spotify.com/episode/2yXFh2o2TudoVq5FfQAUDA?si=38bf0221cbdf461f Ten odcinek podcastu rozwija temat opisany we wpisie „Przewidywanie mojej tożsamości”. Przyglądam się w nim temu, jak tożsamość może działać jako dynamiczny model przewidywania siebie — wpływający na to, czego się po sobie spodziewam, jak interpretuję sytuacje i jakie działania podejmuję. Przeczytaj pełny wpis: Przewidywanie mojej tożsamości
I used to think that stability meant having things settled and under control. Now I am beginning to notice something different: tension in the body may sometimes say more about what I expect to happen than about what is happening right now.
Czy w relacjach reagujemy na drugiego człowieka — czy czasem na własne przewidywanie dotyczące jego intencji, zachowania i myśli? W tym odcinku przyglądam się temu, jak łatwo interpretacja pojawia się wcześniej niż fakty.
Zanim zdecyduję, co robić, próbuję zatrzymać się przy trzech pytaniach: gdzie jestem, skąd to wiem i co w związku z tym robić? Historia zwykłego parkowania pokazała mi, że lepsza orientacja w sytuacji może zmienić nie sam problem, lecz sposób, w jaki go przeżywam.
Czy tożsamość jest czymś stałym, czy raczej żywym modelem przewidywania siebie? Ostatni wpis serii o przewidywaniu prowadzi od ciała, relacji i codziennych reakcji do pytania: jak uczę się być sobą?
How much of what I feel is a response to reality, and how much is my brain’s prediction of what is about to happen? In this reflection, I look at headaches, body signals, emotions, relationships, and the quiet moment before interpretation becomes certainty.
The same situation can feel neutral one day and heavy the next. I am beginning to suspect that it is not the world that changes, but the first version of the story I create about it.
Czy napięcie, które czasami odczuwam, rzeczywiście dotyczy tego, co dzieje się teraz? Coraz częściej zastanawiam się, czy niektóre reakcje organizmu są związane bardziej z tym, co przewiduję, niż z tym, czego doświadczam w danej chwili. W tym odcinku opowiadam o prostym doświadczeniu związanym z wymianą paszportu, które skłoniło mnie do spojrzenia na codzienne napięcie z zupełnie innej perspektywy. Zapraszam do wysłuchania podcastu.
