Czy tożsamość jest czymś stałym, czy raczej żywym modelem przewidywania siebie? Ostatni wpis serii o przewidywaniu prowadzi od ciała, relacji i codziennych reakcji do pytania: jak uczę się być sobą?
Kategoria: Umysł
Praca z myśleniem, emocjami i narracją wewnętrzną.
Zrozumienie mechanizmów, które wpływają na codzienne decyzje i samopoczucie.
Przewidywanie w relacjach
Czy spotykam drugiego człowieka, czy tylko własny model tej osoby? Coraz częściej zauważam, że w relacjach reaguję nie tylko na ludzi, ale również na to, co mój umysł przewiduje i dopowiada.
Przewidywanie w ciele i codzienności
Zaczynam widzieć, że napięcie, które pojawia się w codziennych sytuacjach, nie jest błędem. To sygnał. Próba przygotowania mnie na coś, co jeszcze się nie wydarzyło.
Jak działa przewidywanie mózgu
Czy reaguję na rzeczywistość… czy na to, czego się spodziewam? W tym wpisie próbuję zrozumieć, jak działa przewidywanie mózgu i jak wpływa na moje codzienne doświadczenia — od napięcia w ciele po relacje z innymi.
Czy interpretacja może zmienić moją percepcję
Ta sama sytuacja potrafi jednego dnia być neutralna, a innego ciężka. Zaczynam podejrzewać, że nie świat się zmienia, lecz pierwsza wersja opowieści, którą o nim tworzę.
Moje Myślenie: między programem a samodzielnością
Osobista refleksja o myśleniu, predykcjach i samodzielności. Próba zrozumienia, skąd biorą się myśli i jak kształtują wewnętrzny klimat.
O samodzielności, samopoczuciu i przewidywaniu rzeczywistości
Czy samopoczucie to coś, co nam się „przydarza”, czy coś, co w dużej mierze współtworzymy? W tym tekście porządkuję własne rozumienie samodzielności, przewidywania i odpowiedzialności za codzienne doświadczenie.
Propasja 