W najnowszym odcinku podcastu wracam do jednego z najważniejszych pytań, jakie ostatnio sobie zadaję: czy naprawdę reaguję na rzeczywistość taką, jaka jest, czy raczej na to, czego mój mózg już wcześniej się spodziewa?
Punktem wyjścia jest proste doświadczenie z codzienności — subtelny sygnał z ciała, który bardzo szybko zamienia się w gotową interpretację. Z tej obserwacji przechodzę do szerszej refleksji: być może mózg nie tylko odbiera świat, ale przez cały czas próbuje go przewidywać.
W tym odcinku mówię o tym, jak przewidywanie może wpływać na to, co czuję, jak interpretuję sytuacje i dlaczego czasem bardziej spotykam własny model rzeczywistości niż samą rzeczywistość.
To kolejny fragment mojego osobistego dziennika myślenia — o przewidywaniu, interpretacji i o tym, jak powstaje codzienne doświadczenie życia.
Posłuchaj odcinka:
Jeżeli ten odcinek jest Ci bliski, szerzej rozwijam ten temat we wpisie blogowym: „Jak działa przewidywanie mózgu”.
Tam zapisuję tę refleksję w spokojniejszej, bardziej rozbudowanej formie:
Przeczytaj wpis na blogu.
Propasja 